دلم قرار نمی گیرد از فغان ، بی تو
سپندوار ز کف داده ام عنان،بی تو
ز تلخکامی دوران دلم نشد فارغ
ز جام عیش لبی تر نکردجان،بی تو
چون آسمان مه آلوده ام ز تنگدلی
پر است سینه ام ازاندوه گران بی تو
نسیم صبح نمی آوردترانه شوق
سر بهار ندارند بلبلان ، بی تو
لب از حکایت شب های تار می بندم
اگرامان دهدم چشم خونفشان ،بی تو
چو شمع کشته ندارم شراره ای به زبان
نمی زند سخنم آتشی به جان ، بی تو
زبیدلی و خموشی چو نقش تصویرم
نمی گشایدم از بی خودی زبان،بی تو
ازآن زمان که فروزان شدم زپرتوعشق
چو ذره ام به تکاپوی جاودان ، بی تو
عقیق صبر به زیر زبان تشنه نهم
چویادم آیدازآن شکرین دهان،بی تو
گزاره غم دل را مگر کنم چو امین
جدا ز خلق به محراب جمکران ،بی تو
مقام معظم رهبري
آقاجان سؤالي ساده دارم از حضورت
من آيا زندهام وقت ظهورت؟
اگر تو آمدي من رفته بودم
اسير سال و ماه و هفته بود
دعايم کن دوباره جان بگيرم
بيايم درحضور تو بميرم
امام علی (ع) فرمودند:
از علائم ظهور آن است که به همدیگر بد گویید و یکدیگر را تکذیب
کنید و ازشیعیان من باقی نمی ماند؛مگر به اندازة سرمه درچشم
و نمک در غذا و چنین خواهد بود، امتحانات زمان غیبت.
أين مثل مالك؟ أين عمار؟ أين ذوالشهادتين؟
كجاست مثل مالك؟ كجاست عمار؟ كجاست ذوالشهادتين؟
ديرگاهي پيش بود كه صداي گلايه علي (ع) در حد فاصل كوفه و شام برخاست.آن هنگام كه مالك اشتر و عمار و ذوالشهادتين، يعني ياران صديق علي (ع) به شهادت رسيده بودند و علي تنها مانده بود. سئوالي كه جوابي در پي نداشت.
روزها برآمدند و شبها فرو رفتند. روزگار ديگري آمد. روزي به بلنداي روزگار،عاشورا!
آن روز هم، امام ديگري بود و نداي ديگري:« هل من ناصر ينصرني؟ » اين ندا هم زماني بر آمد كه ابوالفضل علمدار، علي اكبر، حبيب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه و ... در برابر چشمان حسين (ع) به خون غلتيده بودند و او سرداري بود تنها مانده . پس سئوال همان سئوال بود، جواب هم همان جواب : سرهاي فروافتاده، دستهاي به عقب كشيده شده، چشمان شرمزده و خجلت زده اي كه به دنبال محل فراري چون زمين هستند نا از تيررس نگاه امام فرار كنند. بجز 72 تن؟! همين !
آيا جواب سؤالي بدان عظمت، سئوالي كه زمين و زمان، فرشتگان و ملايك براي جوابش هروله مي كردند، همين بود؟!
نه ! نبود !و از همين رو بود كه علي جوابش را از محراب با فرق خونينش گرفت و حسين بر سر نيزه !
آن روزگار گذشت و امروز، روزگار ديگري است. امروز نيز روز امام ديگري است. اما همچنان همان سئوال باقي است :
- كجاست ياريگري كه به ياري امامش بشتابد؟
و جواب نيز همان ! سكوت !خجلت ! غلفت ! ترس !
ديگرگاهي است كه هر روز ندايي در صحن دل شيعيان مي پيچد :
« كجاست ياريگري كه به ياري مهدي بشتابد؟!»
و ما همچنان چشمان شرمزده و گنهكار، اما مشتاقمان را به زمين دوخته ايم. سر به جانب ديگري گردانده ايم و دستانمان را به كار دنيا مشغول داشته ايم ! و او هر روز دلتنگ عاشقي، منتظر ياريگري ، با گلويي بغش آلود، چشمان اميدوارش را كه از نگراني براي شيعيان اشك آلود است به آسمان دوخته :
- پس كي ؟
آري !امروز ديگر آن روزگار نيست، كه اين آخرين حجت خدا، بقيه الله الاعظم (عج) هم به سرنوشت اجداد اطهرش دچار گردد.
او در پس پرده مي ماند تا آنگاه كه مالك ها، عمارها، حبيب ها و ابالفضل هايش را پيدا كند.
اومانده است تا زمين خدا ،از حجت خالي نماند و ظهوراو محقق نمي شود مگر به حضور مالك ها،عمارها، و حبيب ها.
به راستي ! ما كه ادعاي علوي بودن را بر سينه داريم و چشم به راه قيام مهدي (عج) هستيم،
هيچ با خود فكر كرده ايم كه امروز هم نداي أين مثل مالك، أين عمار، أين ذوالشهادتين علي (ع) از حنجره فرزندش مهدي (عج) در فضا طنين انداز است !
هيچ با خود فكر كرده ايم كه امروز مهدي (عج) بيش از هر كس ديگر،در انتظار منتظران واقعي خويش است ؟!
هيچ با خود فكر كرده ايم كه آيا اين نداي حضرت را پاسخ دهنده اي هست؟
افسوس كه پاسخ دهندگان بسيار اندكند.
افسوس كه اگر شيعيان واقعي علي (ع) اندك نبودند، فرزندش در پرده غيبت باقي نمي ماند.
آري، آن هنگام كه نداي «فزت و رب الكعبه» علي (ع) در محراب مسجد كوفه طنين انداز شد،
چشمانش نگران چنين روزهايي بود.
روزهايي همچون امروز كه زمان بي تاب ظهور فرزندش و مكان بي قرار شنيدن نداي «أنا المهدي» اش مي باشد.
آيا او را جوابگويي هست؟
شيعيان علي !
درك اين حقيقت را به كدامين لحظه واگذارده ايم؟ فرصت ها از دست مي رود.
شايد از هنگام ظهور اندكي بيش نمانده باشد !
لحظه ها از دست رفت،
عمرما بر باد رفت
هر كه مرد راه هست !! يا علي !
شهادت مولی الموحدین امیر المومنین حضرت علی (ع) را به محضر امام زمان و نائب بر حق ایشان آیت الله خامنه ای و همه دوستداران اهل بیت تسلیت و تعزیت عرض می نماییم.
امشب علی و فاطمه لبخند میزنند
پیوسته بوسه بر رخ فرزند می زنند
این سبط مصطفی است به دامان دخترش
این زاده علی است فرا دست همسرش
این روح فاطمه است که بگرفته در برش
این طفل مجتبی است در آغوش مادرش
این حاصل تلاقی دو بهر رحمت است
در یم ولایت و دریای عصمت است
شب گر رخ مهتاب نبيند سخت است
لب تشنه اگر اب نبيند سخت است
ما نوکر و ارباب تويي مهدي جان
نوکر رخ ارباب نبيند سخت است
میلاد منجی عالم بشریت،صاحب العصر و الزمان،حضرت حجت ابن الحسن العسگری را خدمت تمام شیعیان و دوستداران حضرتش تبریک عرض می نماییم.
اي آنکه در نگاهت حجمي ز نور داري
کي از مسير کوچه قصد عبور داري؟
چشم انتظار ماندم، تا بر شبم بتابي
اي آنکه در حجابت درياي نور داري
من غرق درگناهم،کي ميکني نگاهم؟
برعکس چشمهايم چشمي صبورداري
از پرده ها برون شد، سوز نهاني ما
کوک است ساز دلها،کي ميل شورداري؟
در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت
کي در سراي چشمم، قصد ظهور داری؟
ازنشانه های ظهور
از امام محمد باقر ع سئوال شد يابن رسول الله
قائم شما كي خواهد آمد ؟فرمود : هنگاميكه
مردها مانند زنان و زنها شبيه مردان گردند
و مردان به مردان و زنها به زنها اكتفا كنند.
زنها بر زينها سوار شوند وشهادتهاي ناحق
قبول و گواهي عادلان رد شود و مردم ريختن خون
يكديگر و عمل زنا و خوردن ربا را آسان شمارند
بحارالانوار جلد ۱۳ صفحه ۹۶۱
جانها، شورانگیز از یاد دلربای توست. شقایق های شادی بشر، در شبستان شیدایی تو می كاود و شایسته ترین بندگان خدا، شب ها و روزها، شرط تداوم حیات خویش را در آویختن به شاخه طوبای محبت تو می دانند.
یارا !!
دلها به یاد تو می تپد و روشنی نگاه منتظران به افق خورشید ظهور توست ...
ای برترین افق برای پرواز پرندگان آرزو !!
ای تجلی آبی ترین آسمان امید !!
ای منتهای برترین خیال هستی !!
ای آرمان همه چشم انتظاران !!
دنیا نیازمند ظهور توست، و قلب انسانها به شوق زیارت روی دلربای تو می تپد.
ای قلب عالم امكان !!
بیا و گـَرد گامهایت را توتیای چشمانمان قرار ده.
بیا كه نوای دل انگیز توحیدت را با گوش جان شنواییم.
مولا جان بیا ...
روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی
، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان
جهان حضرت آية الله العظمی محمد
تقی بهجت « رحمة الله علیه » به
ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت
عظمی را به ولی الله الاعظم « عجل
الله تعالی فرجه الشریف » و عموم
شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم .
ما معتقديم كه عشق سرخواهد زد
بر پشت ستم كسي تبر خواهد زد
سوگند به هر چهار آيه نورسوگند به زخمهاي سر شار غرور
آخرشب سرد ما سحر مي گرددآشوب جهان فتنه سر مي گردد
چشمان زمين ز عشق تر مي گرددمهدي به ميان شيعه بر مي گردد
تفسير بلند ذوالفقار است اين مرد
انگار بهار در بهار است اين مرد
با تيغ حسين در نيام آمده استانگار علي به انتقام آمده است
اي سيد سبز پوش من يا مولا
اي مرد علم به دوش من يا مولا
برگرد هنوز بي قرارت هستند
يك عده عجب در انتظارت هستند
آن مرد كه بوي سبز باران مي داد
آن پير كه روح بر جماران مي داد
مي گفت كه عاقبت كسي مي آيد
از نسل علي دادرسي مي آيد
اما تو نيامدي بهارانم رفتافسوس دگر پير جمارانم رفت
طفلان نجيب بيشه ها شير شدند
مردان غريب جبهه ها پير شدند
يك عده به ذكر توبه تطهير شدند
يك عده ز دوريت زمين گير شدند
برگرد كه بر بهارمان مي خندند
يك عده به انتظارمان مي خندند
دستان سياهي كه به خون آلوده است
گويند كه انتظارتان بيهوده است
افسوس كسي نيست بيا داد برس
اي صاحب ذوالفقار به فرياد برس
امواج دلت آبي درياي غريب
غربت كده ات كجاست مولاي غريب
غربت كده اي كه بوي دريا دارد
صد خاطره از غربت زهرا دارد
برگرد علي چشم به راه است هنوز
اسرار دلش در دل چاه است هنوز
آن چاه پراز ستاره را پيدا كن
آن سينه پاره پاره را پيدا كن
برگرد كه بر بهارمان مي خندند
يك عده به انتظارمان مي خندند
**این شعر را از جائی عاریه گرفته ام**
